__TOC__ tryk ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) samiec owcy gotowy do rozpłodu
(1.1)
(1.1) Żeby założyć hodowlę potrzebujemy jeszcze co najmniej jednego tryka.
(1.1) baran
trykać barum barum tryk
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
angielski: (1.1) ram, tup bośniacki: (1.1) ovan francuski: (1.1) bélier hiszpański: (1.1) carnero , morueco kazachski: (1.1) қошқар niderlandzki: (1.1) ram niemiecki: (1.1) Schafbock , Widder , Schafsbock nowogrecki: (1.1) κριός , κριάρι portugalski: (1.1) carneiro rosyjski: (1.1) баран serbski: (1.1) ован szwedzki: (1.1) bagge włoski: (1.1) ariete
tryk ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ciśnienie (1.2) nacisk (1.3) druk (1.4) akcent (zdaniowy lub wyrazowy)
(1) et tryk, trykket, tryk, trykkene
(1.1) Der var et meget stort tryk i slangen. → W wężu ogrodowym było bardzo duże ciśnienie. (1.3) Mine digter blev udgivet på tryk. → Moje wiersze zostały wydane drukiem. (1.4) Ordet »aske« har tryk på første stavelse. → W słowie „aske” (popiół) akcent pada na pierwszą sylabę.
(1.1) blodtryk → ciśnienie krwi (1.2) trykfod → stopka (maszyny do szycia)
(1.4) accent, betoning
trykke