prowokacja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) podstępne czyny, których celem jest nakłonienie kogoś do określonego działania (1.2) podstępny czyn tajnych agentów, podszywających się pod członków jakiejś organizacji w celu wyrządzenia jej szkody
(1.1-2)
(1.1) Wczoraj byłem poddany prowokacji.
(1.1) podstępna / nikczemna / bezczelna / grubymi nićmi szyta / śmieszna prowokacja
prowokacyjność , prowokatorstwo , prowokator , prowokatorka , prowokowanie , sprowokowanie prowokować , sprowokować prowokacyjny, prowokatorski prowokacyjnie, prowokatorsko, prowokująco
angielski: (1.1) provocation; (1.2) provocation arabski: (1.1) إستفزاز , إثارة białoruski: (1.1) правакацыя ; (1.2) правакацыя bułgarski: (1.1) провокация ; (1.2) провокация duński: (1.1) provokation ; (1.2) provokation francuski: (1.1) provocation; (1.2) provocation jidysz: (1.1) פּראָוואָקאַציע (prowokacje); (1.2) פּראָוואָקאַציע (prowokacje) niemiecki: (1.1) Provokation ; (1.2) Provokation rosyjski: (1.1) провокация ; (1.2) провокация słowacki: (1.1) provokácia ; (1.2) provokácia ukraiński: (1.1) провокація ; (1.2) провокація uzbecki: (1.1) igʻvo; (1.2) igʻvo węgierski: (1.1) provokáció; (1.2) provokáció