זון

זון () ; polska: zun

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) słońce rzeczownik, rodzaj męski (2.1) syn

(1.1) זון; זונען (2.1) זון; זין

(1.1) די זון שטייט נאָך הויך אין דעם העל בלויען הימל.‏ → Słońce stoi jeszcze wysoko na jasnobłękitnym niebie. (1.1) איך זאָל האַנדלען מיט ליכט, וואָלט די זון ניט אונטערגעגאַנגען.‏ → Gdybym zaczął handlować świecami, to by słońce przestało zachodzić. (2.1) וועמענס זון איז דאָס? – דאָס איז דודס זון, ראובֿן.‏ → Czyj to jest syn? – To jest syn Dawida, Ruben.

(1.1) (2.1)