__TOC__ mand ()
•
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) mężczyzna (1.2) mąż (1.3) osoba, człowiek
(1) en mand, manden, mænd, mændene
(1.1) Hver fjerde mand er barnløs. → Co czwarty mężczyzna jest bezdzietny. (1.2) Hendes mand hedder Søren. → Jej mąż nazywa się Søren. (1.3) Under eksamen skulle den unge mand forklare forskellen mellem det aritmetiske, geometriske og harmoniske gennemsnit. → Podczas egzaminu młody człowiek musiał wyjaśnić różnicę między średnią arytmetyczną, geometryczną i harmoniczną.
(1.2) ægtemand, ægtefælle (1.3) person, menneske
(1.1) kvinde, dreng (1.2) kone, elsker
mandlig
tyv tror hver mand stjæler
mand ()
rzeczownik (1.1) kosz
mand ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kosz