__TOC__ dudek ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) , średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) głupiec
(1.1) (2.1)
(2.1) Doktor powtórzył tylko to, co jakiś dudek powiedział na śledztwieArthur Conan Doyle, Tajemnica Baskerville’ów.
dudzić
wyjść na dudka • wystrychnąć na dudka • każdy dudek ma swój czubek
, wyraz dźwiękonaśladowczy
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
angielski: (1.1) hoopoe arabski: (1.1) هدهد białoruski: (1.1) удод bułgarski: (1.1) папуняк czeski: (1.1) dudek duński: (1.1) hærfugl esperanto: (1.1) upupo fiński: (1.1) harjalintu francuski: (1.1) huppe hiszpański: (1.1) abubilla ido: (1.1) upupo interlingua: (1.1) upupa kazachski: (1.1) бәбісек, сасықкөкек kurmandżi: (1.1) hudhud litewski: (1.1) kukutis niderlandzki: (1.1) hop niemiecki: (1.1) Wiedehopf norweski (bokmål): (1.1) hærfugl norweski (nynorsk): (1.1) hærfugl nowogrecki: (1.1) τσαλαπετεινός perski: (1.1) هدهد portugalski: (1.1) poupa rosyjski: (1.1) удод słowacki: (1.1) dudok szwedzki: (1.1) härfågel ukraiński: (1.1) одуд wilamowski: (1.1) vu̇top włoski: (1.1) upupa
dudek ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) dudek
(1.1)
spát jako dudek
dudek ()
liczebnik (1.1) dwadzieścia, 20
(1.1) Dek kaj dek faras dudek. → Dziesięć i dziesięć dają dwadzieścia.
dudeka dudeko
(1.1)