zumuten ()
czasownik słaby, rozdzielnie złożony (1.1) wymagać poradzenia sobie (na miarę możliwości), spodziewać się
(1.1) zumut|en (mutet zu), mutete zu, zugemutet (haben)
(1.1) Ich habe ihm zu viel zugemutet. → Zbyt wiele się po nim spodziewałam/spodziewałem. (1.1) Die ganze Wahrheit wäre keinem Leser zuzumuten.Spiegel online, Die ganze Wahrheit wäre keinem Leser zuzumuten, 13.09.2010 → Całej prawdy nie zniósłby żaden czytelnik.
Zumutung zumutbar