__TOC__ pytel ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) worek z muślinu do przesiewania mąki; (1.2) odsiewacz (1.3) wzornik z haftami z materiału
(1.1-3)
(1.1) Najcieńszy pytel daje mąkę najcieńszą, a zarazem najbielszą, bo najmniej otrąb przepuszczaPiekarstwo (wyd. 1900).
(1.1) worek (1.3) wzornik
pytlowanie pytlować pytlowy
< < → worek
angielski: (1.2) bolter ukraiński: (1.1) пи́тель wilamowski: (1.1) myjłboutuł , məjłboutuł , mejłboutuł włoski: (1.1) frullone
pytel ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) wór, worek
(1.1)
kupovat zajíce v pytli