__TOC__ pilgrim ()
rzeczownik (1.1) pielgrzym
(1.1) pilgrim; pilgrims
pilgrimage
pilgrim () lub
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pielgrzym
(1.1) en pilgrim, pilgrimmen, pilgrimme, pilgrimmene
(1.1) Pilgrimmen piskede sig selv for at straffe kødet for synderne. → Pielgrzym biczował się, by ukarać swe ciało za grzechy. (1.1) Pilgrimmene døde af tørst i ørknen. → Pielgrzymi zmarli z pragnienia na pustyni.
(1.1) pilgrimsrejse → pielgrzymka
pilgrim ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pielgrzym
pilgrimsfärd