__TOC__ jabłoń ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , drzewo, na którym rosną jabłka;
(1.1)
(1.1) Ta jabłoń rodzi pyszne owoce. (1.1) Nasze jabłonie zaatakowała pleśń. (1.1) Dziewczyna wplotła kwiat jabłoni w swoje długie czarne włosy.
(1.1) dzika jabłoń • rozłożysta jabłoń • kwitnąca/owocująca jabłoń • kwiat jabłoni
(1.1) jabłonka; płonkaŁukasz Łuczaj, Dziko rosnące rośliny jadalne użytkowane w Polsce od połowy XIX w. do czasów współczesnych, „Etnobiologia polska”, vol. 1/2011, s. 108.
jabłko , jabłecznik jabłonka jabłkowy, jabłoniowy, jabłeczny
niedaleko pada jabłko od jabłoni
angielski: (1.1) apple tree baskijski: (1.1) sagarrondo białoruski: (1.1) яблыня brithenig: (1.1) arfur llo phuf bułgarski: (1.1) ябълка chorwacki: (1.1) jabuka stablo czeski: (1.1) jabloň duński: (1.1) æbletræ , æble esperanto: (1.1) pomujo, pomarbo estoński: (1.1) õunapuu fiński: (1.1) omenapuu francuski: (1.1) pommier górnołużycki: (1.1) jabłoń , jabłočina , jabłońca , jabłučina hiszpański: (1.1) manzano ido: (1.1) pomiero islandzki: (1.1) eplatré kataloński: (1.1) pomer , pomera koreański: (1.1) 사과나무 (sagwanamu) litewski: (1.1) obelis łotewski: (1.1) ābele macedoński: (1.1) јаболкница niemiecki: (1.1) Apfelbaum norweski (bokmål): (1.1) epletre nowogrecki: (1.1) μηλιά nowopruski: (1.1) ābalni , wābalni , wūbalni portugalski: (1.1) macieira rosyjski: (1.1) яблоня serbski: (1.1) јабука-дрво słowacki: (1.1) jabloň słoweński: (1.1) jabolko-drevo staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) ꙗблань (jablanĭ) staropruski: (1.1) wobalne szwedzki: (1.1) äppelträd , apel turecki: (1.1) elma ukraiński: (1.1) яблуня węgierski: (1.1) almafa wilamowski: (1.1) opułbaum , oppułbaum , epułbaojm , epułboüm włoski: (1.1) melo
jabłoń ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , jabłoń
(1.1) jabłočina, jabłońca, jabłučina; jabłońčka, jabłońka
jabłočina , jabłońca , jabłońčka , jabłońka , jabłučina , jabłučko , jabłučnica , jabłuko jabłučnaty, jabłučny, jabłukojty, jabłukowy