bogi () , ,
(1.1)
(1.1) Chłopcem będąc chodziłem do szkoły Muzoniusza, który mawiał nam, że szczęście polega na tym, by chcieć tego, czego chcą bogi […]Henryk Sienkiewicz, Quo vadis..
bogi ()
rzeczownik (1.1) nocR.M.W. Dixon, A Grammar of Boumaa Fijian, University of Chicago Press, 1988, s. 133, 167, 176.
bogi ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) łuk, krzywa (1.2) łuk, broń wyrzucająca strzały
(1) bog|i, ~a, ~a, ~a (~inn, ~ann, ~anum, ~ans); ~ar, ~a, ~um, ~a (~arnir, ~ana, ~unum, ~anna)
(1.1) regnbogi • olnbogi
bogi ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) łuk
bogmaðr