__TOC__ medicin ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) medycyna (1.2) lekarstwo
(1.2) en medicin, medicinen, mediciner, medicinerne
(1.1) Nostradamus studerede i sin ungdom medicin. → Nostradamus w młodości studiował medycynę. (1.2) Tag din medicin! → Weź (swoje) lekarstwo! (1.2) En række undersøgelser har gennem det seneste år vist, at mange astmatikerne bruger inhalatoren forkert eller at de glemmer at tage medicinen.na podst.: → W ciągu ostatniego roku szereg badań wykazał, iż wielu astmatyków niewłaściwie używa inhalatora lub zapomina przyjąć lekarstwo.
(1.2) tage medicin → wziąć/przyjąć lekarstwo
(1.1) lægevidenskab (1.2) lægemiddel
medicinal, medicinsk medicinere medicinering
medicin ()
(1.1) medycyna
medicino, medicinaĵo, medicinisto, medicinistino, jurmedicino, kormedicino medicina
medicin ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) medycyna (1.2) lekarstwo
(1.1) en medicin, medicinen (1.2) en medicin, medicinen, mediciner, medicinerna
(1.2) hjärtmedicin • hostmedicin
(1.2) läkemedel
medicinare medicinsk