__TOC__ ungdom ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) młodość (1.2) młodzież
(1.1) en ungdom, ungdommen,
(1.1) Nostradamus studerede i sin ungdom medicin. → Nostradamus w młodości studiował medycynę. (1.2) Dagens ungdom lider af problemer med hørelsen, som tidligere kun ramte 50-60-årige.Perstrup, Hans, Musikkens Hemmelige Kraft, dostęp 2015-05-08 → Dzisiejsza młodzież cierpi na problemy ze słuchem, które wcześniej dotykały tylko 50-60-latków.
(1.2) unge
ung, ungdommelig ungdommelighed
(1.1) anden ungdom • i ungdommens vår
ungdom ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) młodość (1.2) młodzież (1.3) młodzieniec, młody człowiek
(1.1) (1.2) en ungdom, ungdommen (1.3) en ungdom, ungdommen, ungdommer, ungdommene
(1.1) Allerede i ungdommen var han interessert i fysikk. → Już w młodości interesował się fizyką. / Już za młodu interesował się fizyką. (1.2) Jeg synes dagens ungdom er usedvanlig intelligente. → Uważam, że dzisiejsza młodzież jest niezwykle inteligentna. (1.3) Til tross for mine femti år, føler jeg meg som en ungdom. → Mimo że mam pięćdziesiąt lat, czuję się jak młodzieniec.
(1.1) alderdom
ung
ungdom ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) młodość (1.2) młodzież
(1.1) en ungdom, ungdomen; (1.2) en ungdom, ungdomen, ungdomar, ungdomarna
ung, ungdomlig