__TOC__ pendant ()
, :
rzeczownik (1.1) naszyjnik (1.2) wisior, wisiorek (1.3) żyrandol
pendant ()
przyimek (1.1) podczas rzeczownik, rodzaj męski (2.1) rapeć (2.2) (kolczyki) (2.3) pendant (odpowiednik) przymiotnik (3.1) wiszący, zwisający (3.2) wiszący, zagrażający (3.3) będący w toku
(4.1) (participe passé) czasownika pendre
(1) (2) un pendant; pendants (3) pendant , pendante ; pendants , pendantes
(1.1) Les hiboux sont actifs pendant la nuit. → Sowy są aktywne podczas nocy.
(1.1) pendant que → podczas gdy
(1.1) durant
pendentif
(2) faire pendant à/se faire pendant → odpowiadać sobie, być symetrycznym
(1.1) w porównaniu do durant, pendant występuje częściej w języku mówionym
pendant ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) odpowiednik
(1.1) náprotivok