__TOC__ rennen ()
czasownik (1.1) biegać biec rzeczownik, rodzaj męski (2.1) bieg
(1.1) rennen, (ren), rende, gerend
rennen ()
czasownik nieregularny (1.1) biegać, biec (1.2) gnać (1.3) wbiegać, wbiec
(1.1-3)Wiktionary.de, rennen (Konjugation), 2018 renn|en (rennt), rannte, gerannt (haben/sein)Wikibooks, Jęz. niemiecki, Czas przeszły złożony z haben lub sein
(1.1) Er rannte zur Tür und machte sie auf. → Podbiegł do drzwi i je otworzył. (1.3) Sie rannte gegen ihn als sie über die Straße ging. → Wpadła na niego, gdy przechodziła przez ulicę.
(1.1) mit dem Kopf gegen die Wand rennen → chcieć głową przebić murAleksandra i Krzysztof Woynarowscy Słownik niemiecko-polski, polsko-niemiecki ANEKS, Wałbrzych
(1.1) laufen, eilen, sprinten, hasten, jagen, rasen
Rennen , Rennerei , Renner
zobacz też: Aneks:Język niemiecki - wykaz czasowników mocnych i nieregularnych