rycerz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec; (1.2) tytuł nadawany członkom niektórych stowarzyszeń lub zakonów (1.3) o mężczyźnie pełnym galanterii w stosunku do kobiet
(1.1-3)
(1.1) Uważa się, że najsłynniejszym polskim rycerzem był Zawisza Czarny.
(1.1) rycerz + (1.2) rycerz +
(1.1) pasować na rycerza • konny rycerz • rycerz w lśniącej zbroi • rycerz Okrągłego Stołu / króla Artura / króla Jagiełły (1.2) rycerz maltański / Jedi / Niepokalanej / Kolumba
(1.1) raciądz (1.2) kawaler (1.3) dżentelmen, gentleman
(1.1) wojownik
(1.1) paladyn, samuraj, spahis, farys, mameluk
(1.1) hufiec
rycerskość , rycerstwo , Rycerka , Rycerzowa rycerzyk rycerski rycersko
błędny rycerz • być czyimś rycerzem • rycerz zielonego stolika • śpiący rycerz • przysłowia: co Polak, to rycerz • jaki rycerz, taka szabla • lepszy rycerz niż panosza • ma coś z rycerza – zakuty łeb
(1.1) Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002, ISBN 83-01-12760-0, s. 137 (1.2-3) od (1.1)
(1.1) Zwykle terminu używa się do opisu średniowiecznego rycerstwa, rzadziej starożytnych rzymskich ekwitów.
angielski: (1.1) knight, ritter, cavalier arabski: (1.1) فارس baskijski: (1.1) zaldun białoruski: (1.1) рыцар bretoński: (1.1) marc'heg bułgarski: (1.1) рицар chorwacki: (1.1) vitez czeski: (1.1) rytíř , vítěz duński: (1.1) ridder ; (1.3) ridder esperanto: (1.1) kavaliro estoński: (1.1) rüütel fiński: (1.1) ritari francuski: (1.1) chevalier galicyjski: (1.1) cabaleiro grenlandzki: (1.1) sakkutooqqinneq gruziński: (1.1) მხედარი, რაინდი hebrajski: (1.1) פרש , אביר hiszpański: (1.1) caballero ido: (1.1) kavaliero interlingua: (1.1) cavaliero irlandzki: (1.1) ridire islandzki: (1.1) riddari japoński: (1.1) 騎士 jidysz: (1.1) ריטער (riter) kaszubski: (1.1) ricérz kataloński: (1.1) cavaller kurmandżi: (1.1) şovalye łaciński: (1.1) eques macedoński: (1.1) витез niderlandzki: (1.1) ridder niemiecki: (1.1) Ritter , Edelmann norweski (bokmål): ridder norweski (nynorsk): riddar nowogrecki: (1.1) ιππότης nowopruski: (1.1) wāldwika ; (1.2) wāldwika ; (1.3) wāldwika ormiański: (1.1) ասպետ perski: (1.1) سلحشور portugalski: (1.1) cavaleiro rosyjski: (1.1) рыцарь słowacki: (1.1) rytier słoweński: (1.1) vitez starofrancuski: (1.1) chevalier staroirlandzki: (1.1) ritire staropruski: (1.1) waldwico ; (1.2) waldwico ; (1.3) waldwico szwedzki: (1.1) riddare , knekt średnioangielski: (1.1) knyght turecki: (1.1) serefli, şövalye, sipahi turkmeński: (1.1) rysar ukraiński: (1.1) рицар , лицар , витязь walijski: (1.1) marchog węgierski: (1.1) lovag wietnamski: (1.1) hiệp khách wilamowski: (1.1) ritter , rycyż włoski: (1.1) cavaliere