האָבן () ; polska: hobn
czasownik przechodni (1.1) mieć (w różnych znaczeniach), posiadać, dysponować (1.2) mieć (do rzeczy), mieć związek, dotyczyć, odnosić się, zajmować stanowisko (w sprawie) (1.3) mieć (dziecko, potomstwo), rodzić, wydawać na świat czasownik posiłkowy (2.1) … służący do tworzenia czasu przeszłego oraz wyrażania uprzedniości rzeczownik, rodzaj nijaki (3.1) poród, rozwiązanie
(1-2)
(1.1) איך האָב ניט קיין געלט. → Nie mam pieniędzy. (1.1) וואָס האָב איך דערפֿון? → Co ja będę z tego miał? (1.2) וואָס האָסטו צו / קעגן מיר? → Co ty masz do / przeciwko mnie? (1.3) זי דאַרף באַלד האָבן. → Ona powinna już niedługo rodzić. (1.3) דו זאָלסט מיר זיבן קינדערלעך האָבן. → Powinnaś mi urodzić siedmioro dzieci.Z piosenki ludowej (). (2.1) מיר האָבן געזונגען אַ ליד. → Zaśpiewaliśmy piosenkę. (2.1) איך וועל וואַרטן אויף דיר און שוין האָבן צוגעזוכט אַ פֿײַנע דירה. → Będę na ciebie czekać i znajdę ci już w tym czasie (= przed twoim przyjazdem) jakieś ładne mieszkanie.
(1.1) האָבן (עפּעס) פֿון → mieć (coś / pożytek / korzyść) z + (1.2) האָבן צו → mieć do + , mieć związek z + , dotyczyć + , odnosić się do + (1.2) האָבן (עפּעס) צו / קעגן → mieć (coś) do + / przeciwko + , móc (coś) zarzucić / wypomnieć + , mieć pretensje do + , sprzeciwiać się + (2.1) + האָבן → robił(a); zrobiwszy
האָב
האָבן צו טאָן → mieć do czynienia האָבן אין אויג → mieć na uwadze, mieć na względzie האָבן אַן אָרט → mieć miejsce ליב האָבן → kochać, lubić
,