abstrakt () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pojęcie ogólne utworzone w wyniku abstrahowania, niemające odpowiednika w konkretnym rzeczywistym przedmiocie (1.2) zwięzły wyciąg z tekstu naukowego lub dokumentu, publikowany najczęściej w języku angielskim
(1.1-2)
(1.1) abstrakcja (1.2) wyciąg, streszczenie
abstrahowanie , abstrakcyjność , abstrakcja , abstrakcjonista , abstrakcjonistka , abstrakcjonizm , wyabstrahowanie , wyabstrahowywanie abstrahować , wyabstrahować , wyabstrahowywać abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny abstrakcyjnie
<
angielski: (1.1) abstract; (1.2) abstract duński: (1.1) abstraktion ; (1.2) resumé , resume , sammenfatning , sammendrag esperanto: (1.1) abstrakto, abstraktaĵo francuski: (1.1) abstraction ; (1.2) résumé nowopruski: (1.1) abstraktan ukraiński: (1.1) абстракт włoski: (1.1) astratto
abstrakt ()
przymiotnik (1.1) abstrakcyjny
(1.1) abstrakt abstrakte ; abstraktë , abstrakte
abstraksion
abstrakt ()
rzeczownik (1.1) abstrakcja przymiotnik (2.1) abstrakcyjny
abstrakt ()
(1.1) abstrakcyjny, abstrahować
abstrakta, abstraktisma, abstraktista abstrakte abstrakti abstrakto, abstraktaĵo, abstraktado, abstrakteco, abstraktismo, abstraktisto, abstraktistino
abstrakt ()
przymiotnik (1.1) abstrakcyjny
abstrakt ()
przymiotnik (1.1) abstrakcyjny, oderwany (1.2) abstrakcyjny, abstrakcjonistyczny przymiotnik w użyciu przysłówkowym Dostęp 19.07.2026. (2.1) abstrakcyjnie
(1.1-2)
(1.2) abstrakte Kunst → sztuka abstrakcyjna (2.1) abstrakt wirken
Abstraktion abstrahieren
abstrakt ()
przymiotnik (1.1) abstrakcyjny rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) rzeczownik abstrakcyjny
(1.1) abstrakt, abstrakt, abstrakte (2.1) et abstrakt, abstraktet, abstrakter, abstraktene lub et abstrakt, abstraktet, abstrakt, abstrakta
(1.1) Frihet er et abstrakt begrep. → Wolność to pojęcie abstrakcyjne.
(1.1) abstrakt tenkning → myślenie abstrakcyjne
(1.1) konkret (2.1) konkret
abstraksjon
abstrakt ()
przymiotnik (1.1) abstrakcyjny
(1.1) abstrakt, abstrakt, abstrakta;
abstraktion