adaptować () , , ,
czasownik przechodni niedokonany lub dokonany ( zaadaptować) (1.1) dostosować/dostosowywać do innego użytku (1.2) o organizmach: przystosować się/przystosowywać się w ciągu rozwoju ewolucyjnego do zmienionych warunków środowiska (1.3) dostosować/dostosowywać utwór literacki, np. do pokazania go na ekranie, na scenie czasownik zwrotny niedokonany adaptować się ( zaadaptować się) (2.1) przystosować się do nowej sytuacji, nowych warunków
(1.1-3) (2.1)
(1.1) Nasz domek zrobił się dla nas za ciasny, więc adaptowaliśmy strych. (1.1) Szkoła adaptowała pawilon na halę. (2.1) Tomek z łatwością adaptował się w nowej szkole.
adaptować + (coś) na (coś) / do (jakichś funkcji/potrzeb)
(1.1) adaptować strych / pomieszczenie (1.3) adaptować tekst na słuchowisko • adaptować powieść na film / do wystawienia na scenie
(2.1) dostosowywać się / dostosować się
adaptatorka , adaptowanie , zaadaptowanie , adaptacja , adaptator zaadaptować adaptacyjny, adaptatorski
niektóre źródła uznają strukturę składniową z użyciem przyimka „pod” za błędną
angielski: (1.1) adapt białoruski: (1.1) прыстасоўваць, прыстасаваць; (1.2) адаптаваць; (1.3) адаптаваць duński: (1.1) adaptere; (1.3) adaptere francuski: (1.1) adapter; (1.2) transformer; (1.3) arranger hiszpański: (1.1) adaptar interlingua: (1.1) adaptar, appropriar, aptar niemiecki: (1.1) adaptieren, angleichen, anpassen; (1.2) adaptieren, angleichen, anpassen; (1.3) überarbeiten rosyjski: (1.1) приспособлять; (1.2) адаптироваться; (1.3) адаптировать rumuński: (1.1) adapta; (2.1) se adapta szwedzki: (1.1) adaptera; (1.3) omarbeta