__TOC__ drikke ()
czasownik (1.1) pić (1.2) pić alkohol (1.3) regularnie i nałogowo pić alkohol rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) napoje (ogólnie, np. podczas przyjęcia)
(1) at drikke, drikker, drak, drukket
(1.1) Man får ikke ølmave af at drikke vand… → Brzuszka piwnego nie dostaje się od picia wody… (1.3) Mange drikker for at glemme. → Wielu (ludzi) pije, żeby zapomnieć.
(1.1) at drikke ngt
(1.1) at drikke sig fuld
(1.1) spise
drik
drikkepenge → napiwek • uden mad og drikke duer helten ikke • drikke dus → wypić bruderszaft • drikke som en svamp / drikke som et hul i jorden → pić jak szewc << o niepewnym pochodzeniu; (drigkan), (), (), ,
drikke ()
czasownik przechodni (1.1) pić
(1.1) å drikke, drikker, drakk, drukket
(1.1) Mange drikker for å glemme. → Wielu ludzi pije, żeby zapomnieć. (1.1) Jeg pleier å drikke et glass vin til maten. → Zwykle piję do jedzenia lampkę wina.
drikk
drikke ()
czasownik (1.1) pić
(1.1) å drikke lub å drikka, drikk, drakk, drukke
(1.1) Til frukost drikk eg alltid ein kopp kaffi. → Na śniadanie wypijam zawsze filiżankę kawy.
drikk