kone ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) żona (1.2) starsza, zniszczona życiem kobieta
(1) en kone, konen, koner, konerne
(1.1) Konen har smidt ham ud. → Żona go wyrzuciła. (1.1) Prinsesse er en datter til en regent eller en kone til en prins. → Księżniczka jest córką władcy lub żoną księcia. (1.2) Konen købte en snes æg. → Babka kupiła dwadzieścia jaj.
(1.2) en gammel kone
(1.1) mand; elskerinde
(1.1) rengøringskone → sprzątaczka
kone ()
rzeczownik (1.1) maszyna
kone ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) żona
(1.1) en kone, konen, koner, konene lub ei kone, kona, koner, konene
(1.1) Kona hans veide omtrent nitti kilo da hun var gravid. → Kiedy jego żona była w ciąży, ważyła około dziewięćdziesięciu kilo.
(1.1) mann
kone ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) żona (1.2) starsza kobieta
(1) ei kone, kona, koner, konene
(1.1) Han las ei avis, og kona hans laga mat på kjøkkenet. → Czytał gazetę, a jego żona robiła w kuchni jedzenie.