__TOC__ himmel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) niebo (1.2) niebo
(1) en himmel, himmelen/himlen, himle, himlene
(1.1) Kig på himlen og tæl stjernerne, hvor mange er der? → Spójrz w niebo i policz gwiazdy, ile ich jest? (1.2) På børnehjemmet får børnene at vide, at deres mor er i himlen, og at de aldrig skal se hende mere.Recenzja książki [dostęp: 18.02.2011] → W domu dziecka dzieci dowiadują się, że ich mama jest w niebie i że już nigdy jej nie zobaczą.
(1.2) at være i himmel
(1.1) jord (1.2) helvede
(1.1) i den syvende himmel → być w siódmym niebie • himmelfart → wniebowzięcie • skrige til himlen (1.1) mellem himmel og jord → między niebem a ziemią
himmel ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) niebo
(1.1) en himmel, himmelen, himler, himlene
(1.1) Himmelen var blå, sola skinte, jeg satt på gresset og tenkte på min kjæreste. → Niebo było błękitne, świeciło słońce, siedziałem na trawie myśląc o swojej ukochanej. (1.1) Himmelen var grå og tung av skyer. → Niebo było szare i ciężkie od chmur. (1.1) I begynnelsen skapte Gud himmelen og jorden. → Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię.
himmel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) niebo (nieboskłon) (1.2) niebo , raj en himmel, himlen, himlar, himlarna
himlakropp • himmelrike • stjärnhimmel
himla himla himla