hest ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) koń (1.2) skoczek (1.3) koń
(1.1) en hest, hesten, heste, hestene
(1.1) Den uheldige prins faldt af hesten. → Pechowy książę spadł z konia.
(1.1) hestesko → podkowa • til hest → konno • ride en hest → jechać konno
(1.1) springer
flodhest • høre noget fra hestens egen mund • hestearbejde • hestekraft • klappe hesten • hestehale → kucyk (fryzura)
zobacz też: zwierzęta w języku duńskim
hest ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) koń (zwierzę) (1.2) koń (figura szachowa) (1.3) koń (przyrząd gimnastyczny)
(1.1) en hest, hesten, hester, hestene
(1.2) springer
hest ()
rzeczownik (1.1) koń
hest ()
rzeczownik (1.1) kapitan
hest ()
liczebnik główny (1.1) osiem