__TOC__ tunge ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) język (1.2) język (1.3) sola zwyczajna, sola, podeszwica
(2.1) = tung → ciężkie
(1) en tunge, tungen, tunger, tungerne
(1.1) Eleven rakte tungen ad læreren. → Uczeń pokazał język nauczycielowi.
(1.2) tungemål, sprog (1.3) søtunge
(1.1) holde tand for tungen → trzymać język za zębami • tungekys → pocałunek z języczkiem, pocałunek francuski • tungen på vægtskålen → języczek u wagi
zobacz też: części ciała w języku duńskim
tunge ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) język
(1.1) en tunge, tungen, tunger, tungene lub ei tunge, tunga, tunger, tungene
(1.1) Eleven rakte tunge til læreren. → Uczeń pokazał język nauczycielowi.
tunge ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) językhttps://iecor.clld.org/languages/oldfrisian (1.2) język
< <