__TOC__ sann ()
przymiotnik (1.1) prawdziwy (1.2) w niektórych zwrotach i wyrażeniach formę rodzaju nijakiego tłumaczy się na polskie prawda
(1.1) sann, sant, sanne
(1.1) Han er min sanne venn. → On jest moim prawdziwym przyjacielem. (1.2) Du foretrekker hvitvin, ikke sant? → Wolisz białe wino, prawda? (1.2) Er det sant at skattene skal økes? → Czy to prawda, że podatki mają wzrosnąć? (1.2) Sant å si vet jeg ikke hvordan jeg skal overbevise henne. → Prawdę mówiąc, nie wiem, jak mam ją przekonać.
(1.1) ekte
sannhet
sann ()
przymiotnik (1.1) prawdziwy, prawidłowy, rzeczywisty (1.2) prawdziwy, autentyczny, oryginalny, właściwy
(1.1) sann, sant, sanna;
(1.1) riktig, korrekt, sanningsenlig, verklig (1.2) äkta, genuin, sannskyldig, egentlig
(1.1) osann, falsk, oriktig, inkorrekt, sanningslös (1.2) oäkta, falsk, förfalskad
sanning sannerligen
fraza wykrzyknikowa så sant som det är sagt
sann ()
rzeczownik (1.1) sauna