וועג ()
; polska: weg
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) droga (1.2) droga, trasa, szlak (1.3) droga, podróż
(2.1) 1. czasu teraźniejszego oraz 2. trybu rozkazującego czasownika: וועגן
(1.1-2) וועג; וועגן (1.3) וועג;
(1.3) דער וועג איז אַ גאַנץ לאַנגער, אַ ווײַטער און אַ שווערער, און נישט אַלעמאָל איז ער אויסגעלייגט מיט בלומען, – מערסטנטייל מיט דערנער. → Droga ta jest dość długa, daleka i ciężka, i nie zawsze jest ona usłana kwiatami – na ogół cierniamiשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): בלאָנדזשענדע שטערן (Blondżende sztern)..
(1.3) אונטער וועגס = אונטער וועגנס → w drodze / podróży (1.3) אויפֿן האַלבן וועג → w pół drogi, w połowie drogi (1.3) לאָזן זיך אין וועג → wyruszać w drogę / podróż
וועגל, וועגעלע
אין איין וועגס = פֿאַר איין וועגס → po drodze, przy okazji, za jednym zamachem ווײַזן דעם וועג → pokazać drzwi, wyrzucić za drzwi, wygnać, przegnać
,