chuj w dupę ()
, ,
fraza wykrzyknikowa (1.1) okrzyk złości w stosunku do drugiej osoby
(1.1) Chuj w dupę temu, kto pierwszy zacząłHalina Janaszek-Ivaničková, Mieczysław Dąbrowski, Literatury słowiańskie po roku 1989: nowe zjawiska, tendencje, perspektywy, Elipsa, 2005, str. 176. (1.1) Spiesznie nabazgrał na bibułkowej serwetce „Chuj ci w dupę" i rzucił nią w zdumioną dziewczynęMaciej Grochowski, Słownik polskich przekleństw i wulgaryzmów, 2002, str. 55. (1.1) Poszły na poprawkę. Znowu je ujebał. Chociaż nie powinno go być na poprawce. Ujebał, mówię, chuj mu w dupę. Dziewczyny za niezdany egzamin miały wylot ze szkoły i z policjiPatryk Vega, Złe psy. W imię zasad, 2015.
(1.1) chuj + (komuś) + w dupę
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne → chuj w dupę policji
hiszpański: (1.1) ¡a tomar por culo! nowogrecki: (1.1) άντε γαμήσου!