iki ()
rzeczownik (1.1) matkaCora Sylestine, Heather K. Hardy, Timothy Montler, Dictionary of the Alabama Language, University of Texas Press, 1993, s. 146.
(1.1) impíchi, piichiCora Sylestine, Heather K. Hardy, Timothy Montler, Dictionary of the Alabama Language, University of Texas Press, 1993, s. 359., maama
(1.1) taata
iki ()
czasownik nieprzechodni (1.1) uciekać, uciec, zbiec, odchodzić, wychodzić, wyjeżdżać (1.2) iść precz (1.3) ujść, umknąć (1.4) minąć, upłynąć
(1.2) Ik menjëherë! → Wynoś się natychmiast! (1.3) Ai i iku policisë. → Umknął policji. (1.4) Iku natë dhe vjen dita e re. → Minęła noc i nastał nowy dzień.
(1.1) iki nga burgu → zbiec z więzienia
iki ()
liczebnik (1.1) dwa
iki ()
przyimek (1.1) do wykrzyknik (2.1) do zobaczenia
(1.1) Nuo Vilniaus iki Kauno 100 kilometrų. → Z Wilna do Kowna jest 100 kilometrów. (2.1) Kai išsiskyrėme, tu man pasakei „iki“. → Gdy się rozstawaliśmy, powiedziałeś mi „do zobaczenia”.
(2.1) viso, susimatysim
(2.1) labas, sveikas
iki ()
liczebnik (1.1) dwa, 2
(1.1) Orhan maçta iki gol atınca herkes onu göklere çıkardı. → Gdy Orhan podczas meczu strzelił dwa gole, wszyscy zaczęli wynosić go pod niebiosa.
(1.1) on iki → dwanaście • iki nokta → dwukropek
ikinci
(1.1)
iki ()
liczebnik główny (1.1) dwa, 2