טאָן () ; polska: ton
czasownik przechodni (1.1) robić, czynić, działać, wykonywać czasownik posiłkowy (2.1) … w połączeniu z rzeczownikiem w formie tematu czasownika (z rodzajnikiem nieokreślonym) wyrażający krótką czynność jednokrotną (2.2) … w połączeniu z rzeczownikiem w formie bezokolicznika czasownika (bez rodzajnika) podkreślający daną czynność czasownik zwrotny (3.1) טאָן זיך → dziać się, wydarzać się, zdarzać się, stawać się, odbywać się rzeczownik, rodzaj męski (4.1) ton, nuta, dźwięk (4.2) ton, nuta, brzmienie, wydźwięk, odcień, zabarwienie rzeczownik, rodzaj żeński (5.1) tona
(1-3) (4.1-2) טאָן; טענער (5.1) טאָן; טאָנען (w połączeniu z liczebnikami głównymi: טאָן)
(1.1) וואָס טוען זיי? → Co oni robią? (1.1) וואָס טוט מען? → Co robić? (1.1) וואָס וועסטו אים טאָן? → I co mu zrobisz? (2.1) טאָן אַ קוק → spojrzeć, rzucić okiem (wobec: patrzeć) (2.1) טאָן אַ זאָג → powiedzieć, rzec, rzucić uwagę (wobec: mówić) (2.1) טאָן אַ קלאַפּ → stuknąć (wobec: stukać) (2.2) טאָן דערמאָנען → przypominać nieustająco, nie szczędzić przypomnień (wobec: przypominać) (3.1) וואָס טוט זיך דאָ? → Co się tu dzieje? (3.1) וואָס טוט זיך מיט דיר? → Co się z tobą dzieje? (3.1) עפּעס טוט זיך. → Coś się dzieje.
(3.1) טאָן זיך מיט → dziać się / stawać się / być z + , przydarzać się +
(1.1) טאָן אַן אַרבעט → wykonywać pracę (1.1) טאָן גוטס → czynić dobro (1.1) טאָן אַ פֿעלער → robić / popełniać błąd (1.1) תּפֿילה טאָן → odmawiać modlitwę, modlić się (4.1-2) פֿאַלשער טאָן → i fałszywy ton, fałszywa nuta (4.2) געבן / אָנגעבן דעם טאָן → nadawać ton (4.2) אין דעם טאָן → w tym tonie, na tę nutę, w tym duchu
(2.1) געבן
(1.1) האָבן צו טאָן → mieć do czynienia
(1-3) , (4) < < (tónos), (5) < ,
(1-3) Wariant: טון (tun), z częściowo inną odmianą.