__TOC__ skygge ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) cień czasownik przechodni (2.1) zacieniać (2.2) śledzić, potajemnie iść za kimś
(1) en skygge, skyggen, skygger, skyggerne (2) at skygge, skygger, skyggede, skygget
(1.1) Vi sad i træets skygge og drak koldt alkoholfrit øl. → Siedzieliśmy w cieniu drzewa, popijając zimne piwo bezalkoholowe.
skyggeagtig, skyggefuld
være bange for sin egen skygge → bać się własnego cienia
skygge ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cień
(1.1) en skygge, skyggen, skygger, skyggene
(1.1) Vi satt i skyggen av et tre og drakk kaldt øl. → Siedzieliśmy w cieniu drzewa, popijając zimne piwo.