alle ()
(1)
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) aleja
(2.1) = al → wszyscy, wszystkie
(1.1) en alle, alleen, alleer, alleerne (2.1)
(2.1) Uanset om du mangler én, flere eller alle tænder, kan manglerne erstattes. → Niezależnie od tego, czy brakuje ci jednego, kilku czy wszystkich zębów, braki można zastąpić.
(2.1) ingen
(2) de er ikke alle venner, som smiler •
(1) (2)
(1.1) allé
alle ()
zaimek nieokreślony (1.1) wszyscy, wszystkie, przysłówek (2.1) kończyć się, skończyć się (2.2) dokończyć, skończyć (2.3) wykończony
(2.1) Die Schokolade ist alle! → Czekolada się skończyła! (2.1) Die Vorräte sind bald alle. → Zapasy wkrótce się skończą. (2.3) Ich bin ganz alle. → Jestem kompletnie wykończony.
(2.1) Benzin / Brot / Geld ist alle • bald / fast / leider alle sein / werden (2.2) Brot / Suppe alle machen • etwas schnell alle machen • etwas alle machen / essen / trinken
(2.3) erschöpft
alles
morgen, morgen, nur nicht heute, sagen alle faulen Leute
alle ()
zaimek (1.1) wszyscy, wszystkie
(1.1)
(1.1) Ikke alle må være enige med deg. → Nie wszyscy muszą się z tobą zgadzać.
(1.1) alle sammen • alle og enhver
(1.1) enhver; samtlige
(1.1) ingen
alle ()
(1.1) forma deklinacyjna (nominativ) (maskulinum) od: all → wszyscy
fraza wykrzyknikowa alle man på däck
alle ()
przyimek ściągnięty (1.1) przyimek a + rodzajnik określony le
(1.1)
(1.1) alle studentesse • alle galline • alle esperte • alle opinioni
(1.1)
(1.1) używa się przed słowami zaczynającymi się na spółgłoskę i samogłoskę