nei ()
czasownik (1.1) negować, zaprzeczać (1.2) mówić „nie”
(1.1-2)
(1.1) Li neis vian kulpon. → Zaprzeczał swojej winie. (1.2) Se ŝi demandos vin, ĉu vi iros kun ŝi, neu. → Jeśli zapyta cię, czy z nią pójdziesz, powiedz „nie”.
(1.1) nei +
(1.1) kapnei • fornei
(1.1) negi (1.2) maljesi
(1.2) jesi
neado nea ne diron oni neas, skribo ne pereas
nei ()
wykrzyknik (1.1) nie
(1.1) Nei, ég vil ekki fara í skólann! → Nie, nie chcę iść do szkoły!
(1.1) já
(1.1) ekki
nei ()
spójnik (1.1) ani, ni partykuła (2.1) niż
(1.1) Jis nei žyla, nei plinka. → On ani siwieje, ani łysieje. (2.1) Gyvenimas dabar sunkesnis nei anksčiau. → Życie obecnie jest trudniejsze niż kiedyś.
(1.1) nei tu, nei aš → ani ty, ani ja • nei šis, nei tas → ni tak, ni siak / ni to, ni owo / ni to, ni sio • nei kiek → ani trochę
(2.1) negu
nei ()
przymiotnik (1.1) nowy
nei ()
wykrzyknik (1.1) nie
(1.1) - Kan du synge? - Nei, det kan jeg ikke. → - Umiesz śpiewać? - Nie, nie umiem.
(1.1) ja
(1.1) ikke
nei ()
wykrzyknik (1.1) nie
(1.1) – Kan du syngje? – Nei, det kan eg ikkje. → – Umiesz śpiewać? – Nie, nie umiem.
(1.1) ja
(1.1) ikkje
nei ()
przymiotnik (1.1) nowy
nei ()
,
przysłówek (1.1) bliskohttps://iecor.clld.org/languages/oldfrisian
(1.1) fīr
<
nei ()
przyimek ściągnięty (1.1) przyimek in + rodzajnik określony i
(1.1)
(1.1) nei libri • nei momenti • nei prati
(1.1)
(1.1) używa się przed słowami zaczynającymi się na spółgłoskę, z wyjątkiem: gn, pn, ps, sc, x, z oraz s przed spółgłoską