adwersarz () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) oponent, rywal
(1.1)
(1.1) Podczas dyskusji moi adwersarze nie skupiali się na merytorycznej istocie sprawy.
(1.1) przeciwnik, polemista
adwersarka
→ wróg
angielski: (1.1) adversary, opponent arabski: (1.1) عدو، خصم، غريم، ند baskijski: (1.1) aurkari duński: (1.1) opponent esperanto: (1.1) adversulo francuski: (1.1) adversaire , opposant hiszpański: (1.1) adversario , oponente kaszubski: (1.1) procëmnik , przecywnik kataloński: (1.1) adversari łaciński: (1.1) adversator , adversarius niemiecki: (1.1) Opponent , Gegner ukraiński: (1.1) супротивник włoski: (1.1) avversario