marten

__TOC__ marten ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) piec martenowski (1.2) grzałka do herbatyDanuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa technicznego. Determinologizacja wyrazów z leksyki specjalnej, „Poradnik Językowy” nr 3/1979, s. 131.

(1.1)

marten ()

lub ,

(niektóre wersje wymowy)

rzeczownik (1.1) kuna

(1.1) marten; martens

(1.1) A marten is a small, cunning animal. → Kuna jest małym, przebiegłym zwierzęciem.