elf ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy (1.1) istota fantastyczna;
(1.1)
(1.1) Jak elf tańczyłabym w promieniu księżyca.H. Ibsen: Nora (1.1) Trzy Pierścienie dla królów elfów pod otwartym niebem, // Siedem dla władców krasnali w ich kamiennych pałacach, // Dziewięć dla śmiertelników, ludzi śmierci podległych, // Jeden dla Władcy Ciemności na czarnym tronie // W Krainie Mordor, gdzie zaległy cienieJ.R.R. Tolkien: Władca Pierścieni, tłum. Maria Skibniewska
elfijka , elfica, elfka elfik elfi, elficki
angielski: (1.1) elf baskijski: (1.1) elfo duński: (1.1) elver esperanto: (1.1) elfo francuski: (1.1) elfe hiszpański: (1.1) elfo islandzki: (1.1) álfur , elfur jidysz: (1.1) שרעטל (szretl) kataloński: (1.1) elf niemiecki: (1.1) Elf rosyjski: (1.1) эльф słowacki: (1.1) elf staronordyjski: (1.1) álfr szwedzki: (1.1) älva włoski: (1.1) elfo
elf ()
liczebnik główny (1.1) jedenaście, 11
elf ()
, ,
rzeczownik (1.1) elf
(1) elf; elves
elfin, elvish elfin, elvish elvishly
elf ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) elf
(1.1)
elfka elfský
elf ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) elf
(1.1) elf; elfs
elf ()
liczebnik główny (1.1) tysiąc, 1000
elf ()
liczebnik (1.1) jedenaście rzeczownik, rodzaj męski i żeński (2.1) elf
elf ()
liczebnik główny (1.1) jedenaście, 11
Elfchen elfter
Indeks:Niemiecki - Liczebniki
elf ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) elf (1.2) elf
(1.1-2)
elfík elfský