blomma ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kwiat czasownik nieprzechodni (2.1) kwitnąć, zakwitać
(1.1) en blomma, blomman, blommor, blommorna (2.1) att blomma, blommar, blommade, blommat, blomma!
(1.1) Han köper aldrig blommor till sin fru. → On nigdy nie kupuje kwiatów swojej żonie. (2.1) Vintergäck börjar ibland blomma redan i februari.linnaeus.nrm.se → Tojad zimowy czasami zaczyna zakwitać już w lutym.
(1.1) blombukett • blomkruka • plocka blommor → zrywać kwiaty (2.1) blomma ut
(1.1) blomster (2.1) blomstra
blom, blomster blommig blomstra