__TOC__ briller ()
rzeczownik, rodzaj wspólny, liczba mnoga (1.1) okulary
(1.1) , briller, brillerne
(1.1) Flere af mine venner opdagede først at jeg havde briller på, da jeg faktisk tog dem af for at pudse dem. → Wielu moich przyjaciół zauważyło, że mam na sobie okulary, dopiero wtedy, gdy faktycznie zdjąłem je, aby je przetrzeć.
brille
briller ()
czasownik (1.1) świecić, błyszczeć (1.2) brylować, wyróżniać się
brillant brillant
briller ()
(1.1) (forma nieokreślona)