__TOC__ smile ()
,
rzeczownik policzalny (1.1) uśmiech czasownik (2.1) uśmiechać się, uśmiechnąć się
(1.1) smile; smiles (2.1) smile, smiled, smiled, smiles, smiling
(1.1) She's got a perfect smile → Ona ma idealny uśmiech. (2.1) She smiled at me insincerely. → Uśmiechnęła się do mnie nieszczerze. (2.1) Nicholas says that Laura's smiling face is pure poetry. → Mikołaj mówi, że uśmiechnięta twarz Laury to czysta poezja.
(1.1) wolfish smile give a smile
(1.1) laugh (2.1) laugh
smiley, smiling smilingly, smiling smiley, smiling
smile ()
•
czasownik nieprzechodni (1.1) uśmiechać się
(1.1) at smile, smiler, smilede/smilte, smilet/smilt
(1.1) Moderen smiler ved tanken om sit barn. → Matka uśmiecha się na myśl o swoim dziecku. (1.1) Jeg gav tjeneren gode drikkepenge, da han smilede så sødt til mig hele aftenen. → Dałam kelnerowi duży napiwek, bo przez cały wieczór tak słodko się do mnie uśmiechał.
(1.1) græde
smil de er ikke alle venner, som smile → nie wszystko złoto, co się świeci
smile ()
czasownik (1.1) uśmiechać się
(1.1) å smile, smiler, smilte, smilt
(1.1) Kan du forklare meg hvorfor du smilte til den unge blondinen som satt på benken? → Czy możesz mi wyjaśnić, dlaczego uśmiechnąłeś się do tej młodej blondynki, która siedziała na ławce?
smil