smil ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kocanka
smil ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) uśmiech
(1.1) et smil, smilet, smil, smilene
(1.1) Hendes kunstige smil irriterer mig mest. → Najbardziej drażni mnie jej sztuczny uśmiech.
smile
smil ()
rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki (1.1) uśmiech
(1.1) en smil, smilen, smil, smilene lub et smil, smilet, smil, smilene lub et smil, smilet, smil, smila
smile
smil ()
rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki (1.1) uśmiech