__TOC__ hjerne ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) mózg (1.2) mózg (operacji itp.) (1.3) mózgowiec, osoba inteligentna
(1) en hjerne, hjernen, hjerner, hjernene
(1.1) Hjernen er den del af centralnervesystemet som findes inden i kraniet. → Mózg to znajdująca się w czaszce część ośrodkowego układu nerwowego.
(1.1) hjernekasse → mózgoczaszka • mellemhjerne → międzymózgowie
hjerne ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mózg
(1.1) en hjerne, hjernen, hjerner, hjernene
(1.1) Hun har svulst på hjernen, og legene gir henne to måneder igjen å leve. → Ma guza mózgu i lekarze dają jej jeszcze dwa miesiące życia.
hjerne ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mózg