__TOC__ latter ()
, ,
przymiotnik atrybutywny (1.1) jeden z ostatnich (1.2) dalszy, kolejny (1.3) późniejszy (1.4) niedawny, ostatni rzeczownik (2.1) po the: ostatni (przy wymienianiu kilku elementów, wskazuje na ostatni)
(1.1) Latter Day Saint movement → Ruch Świętych w Dniach Ostatnich (1.2) The latter stories are rather boring. → Kolejne opowiadania są raczej nudne. (1.4) The latter incidents have incensed him → Ostatnie wydarzenia wzburzyły go. (2.1) Tom or James? Hard choice, because the former is stupid and the latter is too shy. → Tom, czy James? Trudny wybór, gdyż ten pierwszy jest głupi, a ten drugi zbyt nieśmiały.
(1.3) in the latter part of the 19th century → w końcu XIX wieku
(1.1-4, 2.1) former
latterly
latter ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) śmiech
latterlig
latter ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) śmiech
(1.1) en latter, latteren
(1.1) gråt