παιχνίδι ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zabawka (1.2) zabawa (1.3) mecz, gra, partia (1.4) igraszka, łatwizna Ν48: παιχνιδιού; παιχνίδια, παιχνιδιών
(1.1) Έγινα παιχνίδι στα χέρια σου. → Stałem/am się zabawką w twych rękach. (1.3) Ο διαιτητής σφύριξε τη λήξη του παιχνιδιού. → Sędzia odgwizdał koniec meczu.
εκπαιδευτικό παιχνίδι → zabawka edukacyjna
παίζω, παιχνιδιαρίζω, παιχνιδίζω παιχνιδιάρης, παιχνιδιάρικος παιχνίδισμα, παιχνιδότοπος, παιχνιδούπολη, παίχτης παιχνιδάκι παιχνιδάρα
κάνω παιχνίδι → 1. flirtować, 2. ryzykować, 3. być matką w grze, zaczynać grę/partię χοντραίνω το παιχνίδι → ponosić stawkę gry παρατραβάω το παιχνίδι παιχνίδι νεύρων → gra nerwów το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι → zabawa w kotka i myszkę ερωτικό παιχνίδι → zabawa w kotka i myszkę
- zdrobnienie od forma równoważna παιγνίδι jest rzadziej spotykana