__TOC__ sparke ()
czasownik przechodni (1.1) kopać (nogą)
(1) at sparke, sparker, sparkede, sparket
(1.1) Hun sparkede (til) sin veninde i blindt raseri. → W ślepej wściekłości kopnęła przyjaciółkę.
(1.1) at sparke (til) /
spark
sparke ()
czasownik (1.1) kopać (nogą) (1.2) zwalniać (z pracy)
(1) å sparke, sparker, sparket, sparket lub å sparke, sparker, sparka, sparka
(1.2) Firmaet sparket fem ansatte i går. → Firma zwolniła wczoraj pięciu pracowników.
(1.1) å sparke en i ansiktet → kopnąć kogoś w twarz • å sparke en på ræva → kopnąć kogoś w tyłek
spark