vera ()
przymiotnik (1.1) prawdziwy
(1.1)
(1.1) Vi estas vera soldato!Hans Christian Andersen, La Fajrilo, tłum. L. L. Zamenhof → Prawdziwy żołnierz z ciebie!
(1.1) malvera, mensoga
vero vere
vera ()
czasownik pomocniczy (1.1) być
(1.1) eg eri, tú ert, hann/hon/tað er, vit eru, tit/tygum eru, teir/tær/tey eru
(1.1) Hvør er tað? → Kto to jest? (1.1) Ert tú fan av rugby? → Czy jesteś fanem rugby?
W.B. Lockwood - "An Introduction to Modern Faroese", Tórshavn 1977
vera ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) brzeg, skraj (1.2) bok
(1.1) Organizamos una fiesta a la vera del río. → Zorganizowaliśmy zabawę nad brzegiem rzeki. (1.2) Estaré siempre a tu vera. → Zawsze będę u twego boku.
orilla
celtycko-łac. viria → pierścień, koło, krąg
vera ()
lub
przymiotnik (1.1) prawdziwy
vera ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) byt, istnienie (1.2) rzeczywistość czasownik nieprzechodni (2.1) być słowo pomocnicze (3.1) tworzy czas teraźniejszy - opisuje właśnie wykonywaną czynność (3.2) tworzy stronę bierną
(1) ver|a, ~u, ~u, ~u (~an, ~una, ~unni, ~unnar); ~ur, ~ur, ~um, ~a (~urnar, ~urnar, ~unum, ~anna) (2) að vera, var, vorum, verið (zobacz pełną odmianę) (3) að vera, var, vorum, verið (zobacz pełną odmianę)
(3.1) Í kvöld talaði ég við mann frá Póllandi sem er að læra íslensku. → Wieczorem rozmawiałem z Polakiem, który uczy się islandzkiego. (3.2) Gamli skólinn okkar er eyðilagður. → Nasza stara szkoła jest zniszczona.
(1.1) lífvera
(1.1) í raun og veru
vera ()
czasownik (1.1) być
vera () вера
rzeczownik (1.1) wiara
vera ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wiara
verjeti verski
vera ()
czasownik (1.1) być, istnieć (1.2) być, stać się (1.3) trwać (1.4) mieszkać, pozostawać
(1)
Z wcześniejszego, archaicznego vesa, z .
Potomki:
wschodnionordyjskie:
zachodnionordyjskie:
vesa
vera ()
(1.1) od: vero