δεν ()
; przed spółgłoskami dwuwargowymi
partykuła przecząca (1.1) nie
(1.1) Γιατί δε μου είπες τίποτα; → Dlaczego nic mi nie powiedziałeś/aś? (1.1) Δεν έχω τίποτα. → Nie mam nic.
(1.1) używa się z czasownikami w trybie orzekającym
(1.1) μην, μη
η παλιά αγάπη ποτέ δεν πεθαίνει καθαρός ουρανός αστραπές δε φοβάται → prawdziwa cnota krytyk się nie boi
forma „δεν” występuje przed samogłoskami i przed spółgłoskami zwartymi (κ, π, τ, μπ, ντ, γκ, τσ, τζ, ξ, ψ); w innych przypadkach skraca się do „δε”; mimo to współcześnie istnieje tendencja do używania jednej formy „δεν” i użycie jej bez względu na głoskę kolejnego wyrazu nie będzie uważane za błąd