__TOC__ want ()
, ,
także , lub , lub
(niektóre wersje wymowy) , ,
czasownik (1.1) chcieć (1.2) pragnąć, pożądać (1.3) wymagać rzeczownik (2.1) brak (2.2) potrzeba (2.3) wymaganie (2.4) nędza, niedostatek, bieda
(1.1-3) want, wanted, wanted, wants, wanting (2.1-3) want; wants (2.4) want;
(1.1) I want to read this book. → Chcę przeczytać tę książkę. (1.2) Do you want me, baby? → Czy mnie pragniesz, kotku? (1.3) That chair wants fixing. → Tamto krzesło wymaga naprawy.
wanna unwanted, wanted wanted
want () Holandia: Belgia i poł. Holandia: lub
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rękawiczka z jednym palcem rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) wanta spójnik (3.1) bo, ponieważ
(1.1) wanten, wantje (3.1)
(2.1) De voor- en achterstag rekent men gewoonlijk niet tot het want. → Forsztag i achtersztag nie są zaliczane do wanty. (3.1) Ik wil een biertje, want ik heb dorst. → Chcę piwko, bo jestem spragniony.
van wanten weten
(1.1) ovenwant (2.1) hoofdwant, lopend want, staand want, topwant, (hiperonim) tuigage
(1.1) handschoen (2.1) achterstag, bras, schoot, putting, spanner, stag, val, verstaging, voorstag, zaling (3.1) aangezien, daar, doordat, omdat, vanwege, wegens
(1.1) z frankońskiego want (3.1) ze średnioholenderskiego want, ze staroholenderskiego wanda, z protogermańskiego *hwandē
(3.1) wymaga zastosowania po nim szyku zdania SVO. Nie może rozpoczynać zdania.