kolega ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) towarzysz pracy, nauki lub zabawy
(1.1)
(1.1) Wsiadłem z kolegami do autobusu. (1.1) Byłem dzisiaj z kolegą na imprezie.
(1.1) druh, kumpel, znajomy, ziom, ziomal, ziomek
koleżeństwo , kolegowanie , zakolegowanie koleżanka kolegować , kolegować się , zakolegować się koleżeński
angielski: (1.1) colleague arabski: (1.1) زميل, baskijski: (1.1) kide białoruski: (1.1) калега chiński standardowy: (1.1) 同志 (tóngzhì), |同事 (tóngshì), w szkole: 同学 (tóngxué) chorwacki: (1.1) kolega czeski: (1.1) kamarád , kolega duński: (1.1) kollega esperanto: (1.1) kolego francuski: (1.1) collègue hiszpański: (1.1) colega , compañero interlingua: (1.1) collega kaszubski: (1.1) drëch , towôrz kataloński: (1.1) col·lega kazachski: (1.1) әріптес, еңбектес, қызметтес, серіктес, істес litewski: (1.1) klasiokas (kolega ze szkoły) luksemburski: (1.1) Kolleeg łaciński: (1.1) collega niemiecki: (1.1) Kollege (z pracy), Kamerad (szkolny), Freund (szkolny) nowogrecki: (1.1) συνάδελφος , συμφοιτητής , συμπαίκτης ormiański: (1.1) պաշտոնակից polski język migowy: rosyjski: (1.1) друг , коллега (z pracy), приятель słowacki: (1.1) kolega słoweński: (1.1) kolega szwedzki: (1.1) kompis , kamrat , kollega (z pracy), arbetskamrat (z pracy) ukraiński: (1.1) колега (z pracy) , друг węgierski: (1.1) kolléga (z pracy) wilamowski: (1.1) kolega , kamerȫt , kaomraot włoski: (1.1) collega , compagno
kolega ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kolega
kolegica
kolega ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) kolega
(1.1)
kolegyně
kolega ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kolega z pracy
(1.1)
kolegė
kolega ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kolega
kolegyňa , kolegynka
kolega ()
rzeczownik, rodzaj męski, liczba mnoga (1.1) koledzy