__TOC__ tyggegummi ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) guma do żucia
(1.1) et tyggegummi, tyggegummiet, tyggegummier, tyggegummierne
(1.1) Teenagepigen spyttede tyggegummiet ud i græsset. → Nastolatka wypluła gumę do żucia na trawnik.
tyggegummi ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) guma do żucia
(1.1) en tyggegummi, tyggegummien, tyggegummier, tyggegummiene
tyggegummi ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) guma do żucia
alt. pisownia: tyggjegummi