kawał () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) od kawałek (1.2) dowcip, śmieszna historyjka (1.3) psikus
(1.1) (1.2)
(1.1) Ukroił sobie kawał chleba do zupy. (1.2) Powiedział bardzo śmieszny kawał.
(1.2) opowiadać / opowiedzieć / powiedzieć kawał (1.3) zrobić / wyciąć / wywinąć komuś kawał
(1.2) wic, dowcip, żart, anegdota (1.3) psikus
kawałek , kawalarstwo , kawalarz kawałeczek kawałkować
kawał z brodą • lepszy pewny kawał chleba niż niepewna sztuka ciasta
(1.1) angielski: (1.2) joke; (1.3) prank duński: (1.2) vittighed esperanto: (1.2) ŝerco francuski: (1.1) pièce , (gros) morceau ; (1.2) blague hiszpański: (1.1) pedazo , cacho ; (1.2) chiste , broma jidysz: (1.3) zrobić brzydki kawał אָפּטאָן אויף טערקיש (opton ojf terkisz) niemiecki: (1.2) Jux nowogrecki: (1.1) (μεγάλο) κομμάτι , μέρος ; (1.2) ανέκδοτο , πλάκα , αστείο rosyjski: (1.2) анекдот szwedzki: (1.2) rolighet włoski: (1.1) pezzo , spezzone ; (1.2) barzelletta