pedant () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek bardzo dokładny, przywiązujący dużą wagę do porządku
(1.1)
(1.1) Ja jestem pedantem, a moja żona to straszna bałaganiara.
(1.1) formalista, skrupulant, skrupulat
(1.1) bałaganiarz
pedantyczność , pedantyzm , pedanteria pedantka pedantyczny, pedanteryjny pedantycznie
angielski: (1.1) pedant białoruski: (1.1) педант bułgarski: (1.1) педант czeski: (1.1) puntičkář hebrajski: (1.1) קפדן (kapdan) interlingua: (1.1) pedante niemiecki: (1.1) Pedant rosyjski: (1.1) педант słowacki: (1.1) pedant ukraiński: (1.1) педант
pedant ()
, ,
rzeczownik policzalny (1.1) nauczyciel, dyrektor szkoły (1.2) człowiek chwalący się swoją erudycją (1.3) pedant
(1.1-3) pedant; pedants
pedantry pedantic pedantically
, pedante < → nauczyciel
pedant ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) pedant
(1.1)
(1.1) puntičkář
pedantka, pedantičnost, pedantství, pedanterie pedantický, pedantický
pedant ()
przymiotnik (1.1) pedantyczny
(1.1)
(1.1) pedantisch
Pedanterie , Pedantismus , Pedant , Pedantin pedantisch
pedant ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) pedant
(1.1)
(1.1) puntičkár
pedantnosť , pedantstvo , pedantéria pedantka pedantný, pedantský pedantne, pedantsky