dele ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) owca
dele ()
rzeczownik (1.1) deleatur, kasownik (znak korektorski)
dele ()
czasownik przechodni (1.1) dzielić, podzielić (na części) (1.2) dzielić, podzielić (1.3) rozdzielać, rozdzielić (między osoby) (1.4) dzielić, podzielać (obawę, zachwyt itp.) (1.5) dzielić (wspólnie posiadać) (1.6) dzielić (powodować rozłam, niezgodę) (1.7) dzielić się (tajemnicą) (1.8) udostępniać czasownik zwrotny dele sig (2.1) dzielić się (na części) (2.2) rozgałęziać się
(3.1) = del → część
(1) at dele, deler, delte, delt (2) at dele sig, deler sig, delte sig, delt sig
(1.1) Deler du en tablet, som har en delekærv, der deler tabletten i to indholdsmæssigt lige store dele, må du gerne dosere de to halve til to forskellige patienter. → Jeśli podzielisz tabletkę z nacięciem dzielącym ją na dwie części o równej zawartości, możesz podać te dwie połówki dwóm różnym pacjentom. (1.5) Polen deler grænser med syv lande. → Polska dzieli granice z siedmioma krajami. (2.1) Da røde blodlegemer hverken har en kerne eller organeller, kan de ikke dele sig eller danne nyt hæmoglobin. → Ponieważ czerwone krwinki nie mają ani jądra, ani organelli, nie mogą się dzielić ani wytwarzać nowej hemoglobiny.
(1.2) dividere (1.5) splitte
del delvis delvis
dele ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kasownik
(2.1)
(1.1) deles
(1.1)
dele ()
czasownik (1.1) dzielić (na części) (1.2) dzielić
(1) å dele, deler, delte, delt
(1.1) Vi delte sjokoladen (inn) i to deler. → Podzieliliśmy czekoladę na dwie części. (1.2) 12 delt på 4 er 3. / 12 delt med 4 er 3. → 12 podzielić przez 4 równa się 3.
(1.2) dividere
(1.2) gange